mijmering
Verdwaald in haar gedachten, een lome jonge vrouw luiert op een gladde, geaderde marmeren bank eindigend in een herm figuur, waarschijnlijk het type van de dichter Homerus met zijn zware baard voorstellend, dik haar, en smal lint om het hoofd. De doek om haar heupen gewikkeld, over haar zijdezachte chiton, of tuniek, is geen authentiek element van oude klederdracht, maar het draagt een herhaalde palmetterand op basis van een gemeenschappelijk oud ontwerp. de pluizige, gevlekte dierenbont is bijna tastbaar, maar heeft geen specifiek verband met de oudheid. John William Godward heeft het waarschijnlijk opgenomen voor het plezier van het naast elkaar plaatsen van zulke gevarieerde texturen en kleuren. Hij schilderde de zijde, vacht, en marmer met grote nauwkeurigheid, naderend fotografisch realisme, en rangschikte ze om de subtiel gekleurde compositie te verlevendigen.
Godward specialiseerde zich in het portretteren van vrouwen alleen in omgevingen die de oudheid suggereren, meestal decoratief, donkerharige schoonheden in doorschijnende jurken gemaakt met ingenieuze contrasten van kleuren en huidtinten.
